John Rylands Library

John Rylands library is gevestigd in een neogotisch gebouw. Het werd opgericht in 1900 door Enriqueta Rylands, ter nagedachtenis aan haar echtgenoot. Het is ontworpen om te lijken op een kerk, zodat het een mooi contrast geeft met het tumult van de grote stad.
Het was erg leuk om een kijkje te nemen in deze bijzondere bibliotheek. Naast de imposante historic reading room, hebben we ook de exposities bekeken in de Rylands Gallery, met bijzondere stukken uit de collectie van de bibliotheek, waaronder de papyrus 52, waarvan wordt aangenomen dat het het oudste, nog bestaande deel van het Nieuwe Testament is. Ook was er een interessante tijdelijke expositie over het bovennatuurlijke. Van de exposities mochten echter geen foto's worden gemaakt.
Met het bezoek aan Manchester is onze vakantie in Engeland geëindigd. Het was een mooie vakantie, met verrassend goed weer, waarin we prachtige dingen hebben gezien. Maar er is nog genoeg in Yorkshire en omgeving te zien om nog eens terug te gaan!

Manchester Town Hall

Op de laatste dag van de vakantie besloten we naar Manchester te gaan. Dit bleek niet de beste keus, aangezien de volgende dag de herdenking van de Slag aan de Somme zou zijn en allerlei gebouwen gesloten waren. Zo ook de kathedraal van Manchester, die we als eerste wilden bezoeken.
Het stadhuis was gelukkig wel open, maar we konden alleen de benedenverdieping bezichtigen, omdat erboven een banenbeurs aan de gang was.
Het stadhuis van Manchester is volgens velen het mooiste voorbeeld van neogotiek ter wereld. Met de indrukwekkende bustes en standbeelden en de prachtige 87 meter hoge klokkentoren is het gebouw zeker het bezoeken waard.
Officieel was het stadhuis van Manchester gevestigd in het politiebureau. Het eerste stadhuis werd gebouwd tussen 1922 en 1925. Echter, vanwege de groei van de welvaart door de textielindustrie begon men in 1863 al met de plannen voor een nieuw stadhuis dat groter, mooier en luxer zou zijn. In 1868 begon men met het bouwen van de fundering voor dit architectonische icoon.

Barnards Lincoln in Lincoln Square

Na het bezoek aan het stadhuis wandelden we door het centrum van de stad, waar we onder andere het standbeeld van Lincoln tegenkwamen. Dit beeld, gemaakt door George Grey Barnard werd in 1914 door de VS aan Groot-Brittannië geschonken voor 100 jaar vrede tussen de twee landen. Het was de bedoeling dat het beeld bij de Houses of Parliament gezet zou worden, maar de afbeelding die Barnard van Lincoln had gemaakt bleek te controversieel. Daarom werd er een nieuw beeld naar Londen gestuurd. Het beeld dat Barnard had gemaakt ging naar Manchester.

Hebden Bridge

Rochdale Canal

Hebden Bridge is een gezellig historisch stadje in de buurt van Halifax. Het centrum is een beetje hippie-achtig, met overal kunst en gezellige organische winkeltjes en eetcafés. Afgelopen kerst is het er behoorlijk overstroomd en daardoor zijn nog niet alle winkels open. Omdat er tijdens de kerst niet zo veel te vieren viel, hebben de inwoners van Hebden Bridge op 25 juni gewoon een alternatief kerstfeest gevierd.

We hebben een leuke wandeling gemaakt door het stadje, waarbij we het historische centrum hebben bezocht en langs het Rochdale Canal zijn gelopen. We hadden er gelukkig ook mooi weer bij!

Halifax Town Hall

Dit prachtige Victoriaanse gebouw werd in 1863 voltooid. Het werd gebouwd door Sir Charles Barry, die ook de Londense Houses of Parliament bouwde in de 1840's.
Officieel zaten het politiebureau en de cellen ook in het gebouw, maar die zijn omgebouwd tot opslagruimten en een kluis. De voormalige rechtszaal is nu de raadzaal van Calderdale.
We kwamen toevallig tegelijk aan met de assistent mayor, die ons een rondleiding gaf door deze raadzaal en ons van alles uitlegde over de gang van zaken daar. Daarnaast liet hij ons de kettingen van de burgemeester en de 'mayoress' zien. Prachtige kettingen van massief goud en de laatstgenoemde was zelfs ingelegd met honderden diamanten. Ook werd onze aandacht gevestigd op het gezicht in het stadsschild van Halifax. Deze bleek van John the Baptist te zijn, die een speciale heilige is voor de stad. De naam Halifax komt volgens bepaalde bronnen van de woorden 'holy' en 'face'. De eerste religieuze kolonisten die naar Halifax kwamen, zouden het 'gezicht' van John the Baptist met zich meegebracht hebben. Het is echter waarschijnlijker dat de
naam van de stad uit het oude Anglo-Saxaans komt en 'open plek tussen de rotsen' betekent. Hoe dan ook, de afbeelding van St. John's hoofd wordt al sinds de jaren '40 van de 19e eeuw gebruikt op het stadsschild van Halifax en ook in het stadhuis is zijn gezicht overal terug te vinden.
Ik vond het bezoek aan het stadhuis ontzettend interessant. Het was ook erg leuk om zo hartelijk ontvangen te worden en om op deze manier meer te weten te komen over de activiteiten in het bijzondere stadhuis van Halifax!

Cliffe Castle

Cliffe Castle werd gebouwd tussen 1828 en 1833. De Butterfields, die rijk waren geworden door het fabriceren van textiel, kochten het huis in 1848. Henry Butterfield liet er torens, een balzaal en een serre aanbouwen en gaf het de naam die het nu heeft: Cliffe Castle.
In 1949 werd het gebouw gekocht door Keighley Corporation, die het huis helaas compleet veranderde om er het museum van te maken dat het nu is. Zo werden onder andere de achterste toren en de glazen serre gesloopt.
In het museum zijn de meest uiteenlopende tentoonstellingen te bekijken: kunst, edelstenen, de geschiedenis van Keighley, industrie, opgezette vogels, fotografie, glas in lood.. Er zijn zelfs een mummie en een bijenkorf in het museum aanwezig. Er is dus voor iedereen wel iets interessants te zien. Het leukst vond ik de tentoonstelling over Alice's Adventures in Wonderland en de kamers die prachtig ingericht zijn, zoals het in de tijd van de Butterfields geweest moet zijn. Voor het park eromheen was het weer helaas niet optimaal, maar ik vond het museum zeer de moeite waard.

Sheffield

Anglican Cathedral

Na het bezoek aan Bishops' House reden we door naar het centrum van Sheffield, waar we twee kerken bezochten: St Marie's Cathedral en Anglican Cathedral (of Sheffield Cathedral). Beide waren erg mooi, maar de meest indrukwekkende was toch wel de gotische Anglican Cathedral, die stamt uit 1200. Deze brandde in 1266 af en in 1280 werd een nieuwe kerk gebouwd. In 1430 werd die weer grotendeels gesloopt en herbouwd met een kruisvormig vloerplan. Sindsdien is er nog heel wat aangebouwd, waardoor het de grote kathedraal is geworden die het nu is.
Officieel was de kerk aan Petrus gewijd, maar na de reformatie werd het tot in de 19e eeuw gewijd aan de Heilige Drie-Eenheid. Daarna was de kerk gewijd aan zowel Petrus als Paulus.
In het centrum en vooral ook in de Anglicaanse kathedraal was het ontzettend druk vanwege Veteranendag. Het centrum van Sheffield vond ik verder wat ongezellig, maar dat kan voor een deel ook gelegen hebben aan het sombere weer.

Bishops' House

Bishops' House in Sheffield werd rond 1500 gebouwd. In die tijd bestond het gebouw maar uit twee kamers -die zo hoog waren als het huis zelf- en een salon. Slapen deed men in de eetkamer: de heer des huizes op de eettafel en de vrouw, kinderen en bedienden op de vloer.
In de jaren '30 van de 17e eeuw werden ramen en een tweede verdieping toegevoegd. Twintig jaar later werd het huis verder uitgebreid. Tot 1975 hebben er mensen in Bishops' House gewoond. Toen werd het compleet gerestaureerd.
De oorsprong van de naam Bishops' House is niet zeker. Waarschijnlijk verwijst het naar John en Geoffrey Blythe. John was bisschop van Salibury en Geoffrey van Lichfield en Coventry. Er is echter geen bewijs dat deze bisschoppen er hebben gewoond. Het huis is waarschijnlijk gebouwd door een andere tak van de Blythe familie.
Het was erg leuk om dit huis te bezoeken. Toen we klaar waren met bezichtigen, kregen we nog van alles uitgelegd door de enthousiaste vrijwilligers die het huis open houden voor het publiek. Zo zagen we de bloemen die in de deur gekerfd waren tegen kwade geesten en de overlappende V's, die staan voor de Maagd Maria (Virgo Virginium) en heksen buiten houden. Deze details maken dit toch al bijzondere huis nog wat charmanter.

Aysgarth Falls

Vandaag hebben we Aysgarth Falls bezocht; drie watervallen, uitgehouwen in de rivier de Ure en omgeven door boslanden landbouwgrond. De naam 'Aysgarth' komt uit het Oudnoors en betekent 'open plek tussen de eikenbomen'. Al 200 jaar trekken deze mooie watervallen veel bezoekers en het is een van de populairste bezienswaardigheden van Yorkshire. Tijdens ons bezoek was het helemaal niet zo druk, maar het regende dan ook flink. Desalniettemin was het erg leuk om deze watervallen te zien!
Als eerste zagen we de hoger gelegen waterval, die tevens het kleinst was. Daarna bekeken we de middelste en tenslotte de laagst gelegen, maar grootste en meest indrukwekkende van de drie.

National Coal Mining Museum for England

Kolenwinning is eeuwenlang een grote industrie geweest in Engeland. In 1984 waren er in Yorkshire alleen wel 56. Vorig jaar is er met de sluiting van Kellingley Colliery een eind gekomen aan de kolenindustrie in Engeland. Er worden nu alleen nog kolen geïmporteerd.
Vandaag zijn we naar het National Coal Mining Museum geweest in Wakefield, waar we veel informatie hebben gekregen over deze industrie. We zijn 140 meter de grond in gegaan met de lift en hebben uitleg gekregen over de werkzaamheden in de mijnen door de jaren heen. Ook hebben we de verschillende bijgebouwen bezichtigd en hebben we een korte natuurwandeling gemaakt. Op de foto's hiervan kun je de bezinkbekkens zien waar het grondwater in stroomt zodat de mijnschacht niet overstroomt. De oranje verkleuring van het water komt door ijzerbacteriën.

Dag 8: Dinefwr

Op de laatste dag besloten we naar Dinefwr te gaan, slechts een kwartier bij onze vakantiewoning vandaan. Dinefwr Castle, Newton House en Dinefwr Park zijn hier te bewonderen. We begonnen met het beklimmen van de heuvel waarop de 12e eeuwse ruïne Dinefwr Castle staat. Rhodri the Great bouwde waarschijnlijk als eerste een kasteel op deze plaats, in de 9e eeuw, maar hier zijn geen overblijfselen van. In de 12e eeuw werd het kasteel herbouwd door de heerser van Deheubarth, Rhys ap Gruffydd, die ook Carreg Cennen heeft gebouwd. De ruïne is indrukwekkend om te zien, maar ook de uitzichten zijn prachtig.
Hierna kregen we een rondleiding door Dinefwr Park, waar onder andere het hertenpark is. We hadden geluk en konden de herten van een afstandje bekijken. Verder leerden we een en ander over de natuur en het landschap van Dinefwr.
Na de natuurwandeling gingen we meteen door met de hidden house tour: een rondleiding door de ruimtes in Newton House die normaal niet toegankelijk zijn. We zagen de voormalige keuken van de bedienden, waar in de Tweede Wereldoorlog nog een noodziekenhuis was geweest voor revaliderende soldaten. In de jaren '80 is het dak echter ingestort en nu is het een soort binnenhofje geworden. In het huis zagen we de Victoriaanse plafonds van papier-maché. Ook namen we een kijkje in 'creaky hall', de meest bespookte kamer van Wales. Sommigen denken dat de geest van Lady Elinor
Cavendish in het Newton House rondwaart. Zij was verloofd met een man van wie ze niet hield en dus vluchtte ze naar haar familie in Dinefwr. Haar verloofde kwam haar echter achterna en wurgde haar. Er zijn veel mensen die paranormale ervaringen hebben gehad in het huis: lichten die aan en uitgaan, schimmen, stemmen en zelfs mensen die langsliepen en plotseling verdwenen. Na het zien van deze -verrassend ongriezelige- kamer gingen we via een smal trappetje het dak op, waar vandaan we een mooi uitzicht hadden op het park en de tuin die de afgelopen jaren door vrijwilligers in ere hersteld is.
Ten slotte bekeken we de rest van Newton House. Op het moment is het thema er 'spel' en dus waren er door het huis verspreid mogelijkheden om spelletjes te spelen en sporten te beoefenen. Ik heb zelf nog even badminton gespeeld in de eetkamer ;)

Na het huis bekeken we nog de 'White Park Cattle', prachtige witte koeien die al 1000 jaar in het park gehouden worden. Vroeger konden deze koeien gebruikt worden als betaalmiddel aan de koning wanneer men een onrecht had gedaan. In de Tweede Wereldoorlog werden de witte koeien gecamoufleerd om bombardementen te voorkomen, maar de koeien herkenden elkaar niet meer en botsten tegen elkaar op, waardoor ze zich verwondden. Daarom zijn de koeien naar Canada gebracht, waar ze verbleven tot het eind van de oorlog. Er zijn wereldwijd maar zo'n 1000 van deze koeien. Ze zijn dus zeldzamer dan panda's!
Helaas was dit al de laatste dag van onze vakantie. We hebben een geweldige vakantie gehad, met leuke uitstapjes en heerlijk weer. De mensen waren ontzettend vriendelijk en de omgeving was prachtig. We gaan vast nog eens terug naar Wales!

Dag 6: Cardiff Castle

Een mooie dag om het beroemde kasteel van Cardiff te bezoeken. De geschiedenis van deze plaats gaat zo'n 2000 jaar terug. Waar het kasteel nu staat hebben achtereenvolgens drie Romeinse forten gestaan. Een deel van de Romeinse kasteelmuur is nog steeds te zien; de huidige muur is erbovenop gebouwd. Het kasteel stamt uit 1091. Ook hier is gebruik gemaakt van de Romeinse restanten. Het kasteel werd oorspronkelijk opgetrokken uit hout, maar is later herbouwd in steen. Het is heel vaak van eigenaar veranderd, maar toen het in het bezit kwam van de derde markies van Bute liet hij het aanzienlijk veranderen. In 1868 huurde hij de beroemde architect William Burges in voor de verbouwing en hij liet hem de klokkentoren en verschillende kamers bouwen. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werden er in de kasteelmuren schuilkelders gebouwd waarin wel 1800 mensen konden schuilen.
Voor het bezichtigen van het Victoriaanse herenhuis, de schuilkelder en de Normandische vesting en het bewandelen van de stadsmuren kun je gerust een halve dag uittrekken. Als je in de buurt verblijft is dit kasteel echt een aanrader, zeker met mooi weer.

Dag 4: Big Pit National Coal Museum & Abergavenny Castle

Vandaag gingen we naar Big Pit National Coal Museum. Sinds 1983 is deze koolmijn al een museum. Daarvoor was het van 1880 tot 1980 een werkzame mijn. Tijdens de rondleiding werden we tot 120 meter onder de grond meegenomen. We kwamen veel te weten over het werk in de mijnen, dat ontzettend zwaar was. Ook leerden we dat kinderen al vanaf 6 jaar in de mijn gingen werken. Zij sleepten zware karren voort en openden de deuren zodat de trekpaarden erdoor konden. In de beginjaren van de mijn kregen de kinderen een fakkel mee. Als deze uitging zaten ze in het aardedonker, soms wel 12 uur lang. Ook de paarden hadden het er niet makkelijk. Die werkten vijftig weken in de mijn, om daarna slechts twee weken boven de grond door te mogen brengen. Doordat ze zo zelden het daglicht zagen waren deze paarden vaak blind. We kregen ook hun stallen te zien; heel indrukwekkend allemaal. In het museum kwamen we meer te weten over hoe de mijn de omringende dorpen beïnvloedde. Daarnaast waren er authentieke ruimtes vanbinnen te bekijken, zoals het badhuis (een van de weinige overgebleven) en de EHBO-ruimte.
Op de terugweg kwamen we door Abergavenny, waar we een klein kasteeltje tegenkwamen. Het museum dat bij dit kasteel hoorde stond geheel in het teken van de lokale geschiedenis. Er waren onder andere een traditioneel Welshe keuken en een schuilkelder uit de Tweede Wereldoorlog te bekijken. We raakten aan de praat met de lokale bewoners die werkten aan het museum en we kregen cake en thee aangeboden. Ondanks de regen een mooie dag!

Dag 2: National Wool Museum & Brecon Beacons

Vandaag bezochten we het National Wool Museum in Dre-Fach Felindre. Het museum is gevestigd in de voormalige Cambrian Mills. Dit werd opgericht in 1902 om wollen kleding te produceren voor de mannen die werkzaam waren in de kool- en staalindustrie. In 1915 werkten er 100 mensen aan flanel voor militaire uniforms voor de Eerste Wereldoorlog. In 1919 brak er brand uit, met 20.000 pond aan schade als gevolg. De molen werd herbouwd, maar omdat de vraag naar wol langzaamaan afnam, moest de molen in 1965 verkocht worden, met nog maar 30 werknemers. Elf jaar later werd het museum geopend. Ik vond het erg interessant om iets te weten te komen over dit deel van de Welshe geschiedenis; een aanrader dus! Het is geen groot museum, maar je zult er ongeveer 2 uur over doen om alles te bekijken.
 's Avonds maakten we nog een rit door Brecon Beacons National Park. Daar kwamen we uit bij het bergmeer Llyn y Fan Fach (vertaling: meer van de kleine Beacon heuvel). De wandeling naar het meer duurt ongeveer een uur, dus daar gaan we later deze week nog een keer naar terug.

Dag 12: Olot

We waren al aan het begin van de vakantie van plan om op de laatste dag naar Olot te gaan, omdat we daar een afspraak hadden. Vooraf hadden we op internet gezien dat er een museum was van religieuze beelden, Museu Dels Sants, waar we sowieso naartoe wilden. Bij het VVV-kantoor in Olot werd ons nog Can Trincheria aangeraden. Dit is de woning geweest van de vooraanstaande familie Trincheria. Het is een van de grootste herenhuizen van Olot en de inrichting is ontzettend mooi. We besloten hier als eerste heen te gaan. Vervolgens gingen we naar de fabriek van diergeneesmiddelen van Zoëtis, waar we een afspraak hadden. Hier hebben we ook een rondleiding gehad waarbij we verschillende stappen in het productie- en verpakkingsproces te zien kregen. Ik heb hier natuurlijk geen foto's van gemaakt, maar het was wel bijzonder om eens te zien. Erna hadden we nog genoeg tijd om Museu Dels Sants te bezoeken, waar we kunstenaars aan het werk konden zien en we konden zien hoe de katholieke beelden gemaakt worden. De beelden zijn echt een belangrijk deel van de geschiedenis van Olot en de beelden die er gemaakt werden en worden staan in landen over de hele wereld in kerken en kloosters.Wat hier ook erg leuk was om te zien, waren de reusachtige poppen die tijdens les Festes del Tura de straat op gaan voor de dans met de giganten.

Dag 11: Terrassa

Op de 11e dag bezochten we La Seu d'Ègara in Terrassa. Dit zijn drie kerken die de kern vormden van het bisdom Ègara, dat werd opgericht in 450. Het is een waardevol monument vanwege de kunst en architectuur uit drie verschillende periodes: de eerste eeuwen van het christendom in Romeins Spanje, de drie eeuwen van het Visigotische Rijk en de middeleeuwen. Vanwege de historische waarde is dit monument kandidaat voor een plaats op de Unesco Werelderfgoedlijst. 
Helaas ging dit alles vrijwel geheel aan ons voorbij: de Engelse informatieboekjes die we hadden gekregen bevatten ontzettend weinig informatie. De bouwwerken waren zeker indrukwekkend om te zien, met name de kathedraal Santa Maria (zie 3e kolom hieronder), maar we hadden ze ongetwijfeld meer kunnen waarderen als we op de hoogte waren geweest van hun geschiedenis. Als je dit museum wilt bezoeken is het dus aan te raden je vooraf in te lezen!

Dag 8: Castellfollit de la Roca en Sant Joan les Fonts

We begonnen de dag in Castellfollit de la Roca. Dit is een minuscuul dorpje dat bovenop een basalt klif staat. In eerste instantie dachten we dat we verkeerd zaten, omdat er geen mens te zien was. Aan de andere kant van het dorp kwamen we wel wat inwoners en bezoekers van het dorp tegen, maar toeristisch is dit gebied in deze tijd van het jaar zeker niet. We bezochten hier de kerk en beklommen de toren die een goed uitzicht geeft op het dorp en de natuur eromheen. Daarna reden we door naar Sant Joan les Fonts, waar we een wandeling maakten door het vulkanische gebied: langs natuurlijke bronnen van de rivier de Fluvià en de basalt kliffen, gevormd door de lavastromen van de dichtbijgelegen vulkanen. Het was prachtig wandelweer; rond de 20 graden en praktisch onbewolkt.

Dag 7: Pals en Peratallada

Pals is een middeleeuws dorp met een gotisch historisch centrum. Een van de belangrijkste bezienswaardigheden is de Torre de les Hores, een Romaanse toren die tussen de 11e en de 13e eeuw is gebouwd. De vier torens van de stadsmuur stammen zelfs uit de 4e eeuw. Het dorpje is erg klein, dus je kunt er niet een hele dag wandelen. Daarom reden we door naar Peratallada, een soortgelijk dorpje in de buurt. Dit is ook een middeleeuws dorpje, met een 13e eeuwse Romaanse kerk en een 11e eeuw kasteel. De stadsmuur is ook hier nog deels intact. De naam Peratallada stamt af van' pedra tallada', wat gehouwen steen betekent. Dit omdat de meeste gebouwen zijn gemaakt van het steen uit de slotgracht. Mooie wandelingen om te maken dus, zeker met een temperatuur van 19 graden!

Dag 6: Tossa de Mar

Tossa de Mar ligt slechts een half uurtje bij Blanes vandaan. De geschiedenis van Tossa de Mar gaat terug tot in de steentijd. Hoewel het een klein dorp is met ongeveer tienduizend inwoners heeft het een rijke geschiedenis. Er is zo veel te zien dat we aan een middag eigenlijk niet genoeg hadden!
We bezochten eerst de Romeinse opgravingen van het dorp Ametllers. Dit was van de eerste eeuw voor Christus tot de zesde eeuw na Christus een welvarend dorp, met een levendige handel met de rest van de Mediterrane wereld. 
Daarna liepen we naar het oude stadscentrum; de Vila Vella enceinte. Dit is de enige middeleeuwse ommuurde vesting van de Costa Brava die nog geheel intact is. Het is heel bijzonder om hier door de geplaveide straatjes te wandelen en om vanaf de stadsmuur over het hele dorp uit te kunnen kijken.

Dag 5: Cadaqués

Op dag 5 bezochten wij Cadaqués. Dit dorpje werd ons aangeraden door verschillende mensen die aan de Costa Brava wonen, dus we besloten er eens een kijkje te nemen. Het staat bekend om de kunstenaars die zich er in het verleden hebben gevestigd, onder andere Pablo Picasso, Joan Miró en Frederico García Lorca. Ook Salvador Dalí had er een villa. Daarnaast werd Cadaqués genoemd in het verhaal 'Tramontana' van Gabriel García Márquez. Dit alles heeft vooral te maken met het bergachtige landschap, de vrij afgelegen locatie en de mooie haven die een vissersbestaan mogelijk maakte. Veel van de schilderijen van het begin van de 20e eeuw met de visserij als onderwerp zijn hier gemaakt. Een bekend dorp dus!

Dag 4: Besalú

Op oudejaarsdag bezochten we Besalú. Dit dorp was van groot belang in de vroege Middeleeuwen, omdat het de hoofdstad was van het graafschap Besalú. Dit graafschap was tot de 14e eeuw ongeveer net zo groot als de huidige comarca (provincie of deelstaat) Garrotxa; ruim 700 km². Door deze geschiedenis zijn er veel Romaanse en gotische bouwwerken te vinden. De 12e eeuwse Romaanse brug over de rivier de Fluvià is erg bekend, evenals de Sant Pere kerk die in 1003 werd ingezegend. Sinds 1966 is Besalú in zijn geheel een beschermd monument.
Het was prachtig weer voor een oudejaarsdag; 15 ºC en onbewolkt. Een mooie dag dus om dit nationale erfgoed te verkennen! We bezochten eerst het kerkhof en gingen daarna het dorp in.