Kralingse Bos

Het was alweer een hele tijd geleden dat ik voor het laatst in het Kralingse Bos was geweest. Dit terwijl ik er als kind regelmatig was: om te skaten, om paddenstoelen of planten te bekijken.. De laatste jaren was het er echter niet van gekomen. Het was dus de hoogste tijd om er weer eens heen te gaan.
We liepen vanaf de parkeerplaats naar de prachtige Heemtuin met mooi uitzicht op de Kralingse Plas. Op de terugweg deden we een deel van het 'echte' bos aan. Een mooie wandeling op een heerlijke zonnige dag!

John Rylands Library

John Rylands library is gevestigd in een neogotisch gebouw. Het werd opgericht in 1900 door Enriqueta Rylands, ter nagedachtenis aan haar echtgenoot. Het is ontworpen om te lijken op een kerk, zodat het een mooi contrast geeft met het tumult van de grote stad.
Het was erg leuk om een kijkje te nemen in deze bijzondere bibliotheek. Naast de imposante historic reading room, hebben we ook de exposities bekeken in de Rylands Gallery, met bijzondere stukken uit de collectie van de bibliotheek, waaronder de papyrus 52, waarvan wordt aangenomen dat het het oudste, nog bestaande deel van het Nieuwe Testament is. Ook was er een interessante tijdelijke expositie over het bovennatuurlijke. Van de exposities mochten echter geen foto's worden gemaakt.
Met het bezoek aan Manchester is onze vakantie in Engeland geëindigd. Het was een mooie vakantie, met verrassend goed weer, waarin we prachtige dingen hebben gezien. Maar er is nog genoeg in Yorkshire en omgeving te zien om nog eens terug te gaan!

Manchester Town Hall

Op de laatste dag van de vakantie besloten we naar Manchester te gaan. Dit bleek niet de beste keus, aangezien de volgende dag de herdenking van de Slag aan de Somme zou zijn en allerlei gebouwen gesloten waren. Zo ook de kathedraal van Manchester, die we als eerste wilden bezoeken.
Het stadhuis was gelukkig wel open, maar we konden alleen de benedenverdieping bezichtigen, omdat erboven een banenbeurs aan de gang was.
Het stadhuis van Manchester is volgens velen het mooiste voorbeeld van neogotiek ter wereld. Met de indrukwekkende bustes en standbeelden en de prachtige 87 meter hoge klokkentoren is het gebouw zeker het bezoeken waard.
Officieel was het stadhuis van Manchester gevestigd in het politiebureau. Het eerste stadhuis werd gebouwd tussen 1922 en 1925. Echter, vanwege de groei van de welvaart door de textielindustrie begon men in 1863 al met de plannen voor een nieuw stadhuis dat groter, mooier en luxer zou zijn. In 1868 begon men met het bouwen van de fundering voor dit architectonische icoon.

Barnards Lincoln in Lincoln Square

Na het bezoek aan het stadhuis wandelden we door het centrum van de stad, waar we onder andere het standbeeld van Lincoln tegenkwamen. Dit beeld, gemaakt door George Grey Barnard werd in 1914 door de VS aan Groot-Brittannië geschonken voor 100 jaar vrede tussen de twee landen. Het was de bedoeling dat het beeld bij de Houses of Parliament gezet zou worden, maar de afbeelding die Barnard van Lincoln had gemaakt bleek te controversieel. Daarom werd er een nieuw beeld naar Londen gestuurd. Het beeld dat Barnard had gemaakt ging naar Manchester.

Heptonstall

Na ons bezoek aan Hebden Bridge, reden we 3 km door naar Heptonstall. Dit dorpje is erg bijzonder, omdat er twee kerken aan één kerkhof liggen. Toen de oude, 13e eeuwse kerk in 1847 door een storm zwaar beschadigd raakte, werd de beslissing genomen een nieuwe kerk te bouwen. De oude kerk heeft men bij de voltooiing van de nieuwe kerk in 1854 niet afgebroken, maar laten staan om een
ruïne te worden. 

De oude kerk was oorspronkelijk rijk gedecoreerd, maar na de reformatie in de 16e eeuw werd alles wat sober. Veel schilderijen en meubelen werden uit de kerk gehaald, vanwege hun bijgelovige achtergrond. Maar niet alleen het kerkgebouw was onderhevig aan veranderingen; ook het uiterlijk van het kerkhof veranderde. Waar tot halverwege de 18e eeuw vaak bij inscripties op grafstenen verwezen werd naar het lichaam van de overledene en het lot van de ziel, werden die daarna wat persoonlijker en meer liefhebbend.

De nieuwe kerk werd meer naar het middeleeuwse voorbeeld gebouwd. De oude kerk werd ondertussen steeds meer een ruïne, tot het halverwege de 20e eeuw een beschermd monument werd.

In de nieuwe kerk was helaas een begrafenis aan de gang toen we deze wilde bezichtigen. We

mochten wel naar binnen komen, maar dat hebben we maar niet gedaan. Het bezoek aan de oude kerk en het kerkhof was erg indrukwekkend. Op de drie kerkhoven liggen bij elkaar namelijk wel zo'n 2000 grafstenen, waarvan sommige dateren uit 1600. Heel bijzonder om te zien!

Hebden Bridge

Rochdale Canal

Hebden Bridge is een gezellig historisch stadje in de buurt van Halifax. Het centrum is een beetje hippie-achtig, met overal kunst en gezellige organische winkeltjes en eetcafés. Afgelopen kerst is het er behoorlijk overstroomd en daardoor zijn nog niet alle winkels open. Omdat er tijdens de kerst niet zo veel te vieren viel, hebben de inwoners van Hebden Bridge op 25 juni gewoon een alternatief kerstfeest gevierd.

We hebben een leuke wandeling gemaakt door het stadje, waarbij we het historische centrum hebben bezocht en langs het Rochdale Canal zijn gelopen. We hadden er gelukkig ook mooi weer bij!

Halifax Town Hall

Dit prachtige Victoriaanse gebouw werd in 1863 voltooid. Het werd gebouwd door Sir Charles Barry, die ook de Londense Houses of Parliament bouwde in de 1840's.
Officieel zaten het politiebureau en de cellen ook in het gebouw, maar die zijn omgebouwd tot opslagruimten en een kluis. De voormalige rechtszaal is nu de raadzaal van Calderdale.
We kwamen toevallig tegelijk aan met de assistent mayor, die ons een rondleiding gaf door deze raadzaal en ons van alles uitlegde over de gang van zaken daar. Daarnaast liet hij ons de kettingen van de burgemeester en de 'mayoress' zien. Prachtige kettingen van massief goud en de laatstgenoemde was zelfs ingelegd met honderden diamanten. Ook werd onze aandacht gevestigd op het gezicht in het stadsschild van Halifax. Deze bleek van John the Baptist te zijn, die een speciale heilige is voor de stad. De naam Halifax komt volgens bepaalde bronnen van de woorden 'holy' en 'face'. De eerste religieuze kolonisten die naar Halifax kwamen, zouden het 'gezicht' van John the Baptist met zich meegebracht hebben. Het is echter waarschijnlijker dat de
naam van de stad uit het oude Anglo-Saxaans komt en 'open plek tussen de rotsen' betekent. Hoe dan ook, de afbeelding van St. John's hoofd wordt al sinds de jaren '40 van de 19e eeuw gebruikt op het stadsschild van Halifax en ook in het stadhuis is zijn gezicht overal terug te vinden.
Ik vond het bezoek aan het stadhuis ontzettend interessant. Het was ook erg leuk om zo hartelijk ontvangen te worden en om op deze manier meer te weten te komen over de activiteiten in het bijzondere stadhuis van Halifax!

Halifax Minster

De Minster van Halifax is, zoals bijna alles in Halifax, gewijd aan John the Baptist (Johannes de Doper). In 2009 heeft deze kerk de status minster gekregen van de bisschop van Wakefield, vanwege haar belangrijke rol in de stad. De minster was oorspronkelijk een klooster. In de 12e eeuw bouwden monniken van de orde van Cluny (een benedictijnse kloosterorde) de originele kerk op de plaats van de huidige minster, maar het huidige bouwwerk was pas af in 1438. Het interieur werd grotendeels veranderd in 1878.
Het bezoek aan deze kerk was erg leuk. De vrijwilligers waren erg enthousiast en we hebben lang met ze gepraat voor we onze wandeling door Halifax vervolgden. Bij een bezoek aan Halifax is de Halifax Minster zeker een van de belangrijkste bezienswaardigheden.

Cliffe Castle

Cliffe Castle werd gebouwd tussen 1828 en 1833. De Butterfields, die rijk waren geworden door het fabriceren van textiel, kochten het huis in 1848. Henry Butterfield liet er torens, een balzaal en een serre aanbouwen en gaf het de naam die het nu heeft: Cliffe Castle.
In 1949 werd het gebouw gekocht door Keighley Corporation, die het huis helaas compleet veranderde om er het museum van te maken dat het nu is. Zo werden onder andere de achterste toren en de glazen serre gesloopt.
In het museum zijn de meest uiteenlopende tentoonstellingen te bekijken: kunst, edelstenen, de geschiedenis van Keighley, industrie, opgezette vogels, fotografie, glas in lood.. Er zijn zelfs een mummie en een bijenkorf in het museum aanwezig. Er is dus voor iedereen wel iets interessants te zien. Het leukst vond ik de tentoonstelling over Alice's Adventures in Wonderland en de kamers die prachtig ingericht zijn, zoals het in de tijd van de Butterfields geweest moet zijn. Voor het park eromheen was het weer helaas niet optimaal, maar ik vond het museum zeer de moeite waard.

Sheffield

Anglican Cathedral

Na het bezoek aan Bishops' House reden we door naar het centrum van Sheffield, waar we twee kerken bezochten: St Marie's Cathedral en Anglican Cathedral (of Sheffield Cathedral). Beide waren erg mooi, maar de meest indrukwekkende was toch wel de gotische Anglican Cathedral, die stamt uit 1200. Deze brandde in 1266 af en in 1280 werd een nieuwe kerk gebouwd. In 1430 werd die weer grotendeels gesloopt en herbouwd met een kruisvormig vloerplan. Sindsdien is er nog heel wat aangebouwd, waardoor het de grote kathedraal is geworden die het nu is.
Officieel was de kerk aan Petrus gewijd, maar na de reformatie werd het tot in de 19e eeuw gewijd aan de Heilige Drie-Eenheid. Daarna was de kerk gewijd aan zowel Petrus als Paulus.
In het centrum en vooral ook in de Anglicaanse kathedraal was het ontzettend druk vanwege Veteranendag. Het centrum van Sheffield vond ik verder wat ongezellig, maar dat kan voor een deel ook gelegen hebben aan het sombere weer.

Bishops' House

Bishops' House in Sheffield werd rond 1500 gebouwd. In die tijd bestond het gebouw maar uit twee kamers -die zo hoog waren als het huis zelf- en een salon. Slapen deed men in de eetkamer: de heer des huizes op de eettafel en de vrouw, kinderen en bedienden op de vloer.
In de jaren '30 van de 17e eeuw werden ramen en een tweede verdieping toegevoegd. Twintig jaar later werd het huis verder uitgebreid. Tot 1975 hebben er mensen in Bishops' House gewoond. Toen werd het compleet gerestaureerd.
De oorsprong van de naam Bishops' House is niet zeker. Waarschijnlijk verwijst het naar John en Geoffrey Blythe. John was bisschop van Salibury en Geoffrey van Lichfield en Coventry. Er is echter geen bewijs dat deze bisschoppen er hebben gewoond. Het huis is waarschijnlijk gebouwd door een andere tak van de Blythe familie.
Het was erg leuk om dit huis te bezoeken. Toen we klaar waren met bezichtigen, kregen we nog van alles uitgelegd door de enthousiaste vrijwilligers die het huis open houden voor het publiek. Zo zagen we de bloemen die in de deur gekerfd waren tegen kwade geesten en de overlappende V's, die staan voor de Maagd Maria (Virgo Virginium) en heksen buiten houden. Deze details maken dit toch al bijzondere huis nog wat charmanter.

St. Andrew's Church

Toen we een bezoek brachten aan de watervallen van Aysgarth parkeerden we op het terrein naast St. Andrew's Church. Onhandig, dachten we toen we de heuvel afliepen en erachter kwamen dat vlak naast het pad naar de watervallen ook een parkeerterrein was. Maar achteraf gezien was het een geluk, want anders hadden we deze prachtige kerk waarschijnlijk niet bezocht.

St. Andrew's

het doksaal uit Jervaulx Abbey

De 16e eeuwse St. Andrew's Church is om verschillende redenen een erg bijzondere kerk. Ten eerste omdat ze het doksaal (scherm die het schip van de kerk scheidt van het koor) hebben uit Jervaulx Abbey, de abdij die we eergisteren bezocht hebben. Dit scherm is gemaakt aan het eind van de 15e eeuw en is dus al meer dan 500 jaar oud. Het schijnt dat deze in 1537, bij de sloop van het klooster, door twintig mannen op de schouders van Jervaulx Abbey naar Aysgarth is gedragen, dus zo'n 20 kilometer.
Ten tweede omdat het kerkhof dat bij de kerk hoort met 4 acres (zo'n 1,6 hectare) waarschijnlijk het grootste is van heel Engeland. In vroeger tijden was de dominee zelfs verplicht huur te betalen over deze grond. En tenslotte omdat er schapen op het kerkhof grazen. Dit vond ik wel heel bijzonder, maar het is niet uniek in Engeland.

Aysgarth Falls

Vandaag hebben we Aysgarth Falls bezocht; drie watervallen, uitgehouwen in de rivier de Ure en omgeven door boslanden landbouwgrond. De naam 'Aysgarth' komt uit het Oudnoors en betekent 'open plek tussen de eikenbomen'. Al 200 jaar trekken deze mooie watervallen veel bezoekers en het is een van de populairste bezienswaardigheden van Yorkshire. Tijdens ons bezoek was het helemaal niet zo druk, maar het regende dan ook flink. Desalniettemin was het erg leuk om deze watervallen te zien!
Als eerste zagen we de hoger gelegen waterval, die tevens het kleinst was. Daarna bekeken we de middelste en tenslotte de laagst gelegen, maar grootste en meest indrukwekkende van de drie.

Lister Park

Lister Park is volgens veel mensen het mooiste park van Bradford en heeft al vele nationale awards gewonnen. In het midden van het park staat het imposante Cartwright Hall, gebouwd in barokstijl. Het is in 1904 geopend als galerij en nog steeds worden er vele prachtige kunstwerken vertoond; van lokale artiesten, maar ook van nationale en internationale kunstenaars. Sinds kort wordt er ook veel Zuid-Aziatische kunst geëxposeerd, zoals hedendaagse Sikh kunst en Islamitische kalligrafie. Het is erg leuk om een bezoek te brengen aan deze mooie galerij en de kunst te bewonderen uit verschillende landen en tijden. Zeker een aanrader!

Bolling Hall

Bolling Hall is een van de oudste gebouwen in Bradford. De toren is het oudste deel van het gebouw en dateert uit de 14e eeuw. 500 jaar lang hebben er in dit huis prominente families gewoond en door de jaren heen is het steeds aangepast en zijn er delen aangebouwd. Daardoor is het nu een warboel
van verschillende stijlen en dat maakt het bezichtigen van dit huis erg interessant. Alsof je een reis maakt door de tijd!


Tijdens de tweede bezetting van Bradford in 1643 was het huis de basis voor de royalisten (aanhangers van de monarchie). Omdat Bradford grotendeels het parlement steunde, bezetten de royalisten het dorp. Volgens de legende verbleef de Earl of Newcastle, die hoog in rang was in het royalistische leger, in een van de slaapkamers in Bolling Hall. Hij had zijn mannen bevolen iedereen in Bradford te doden om hun politieke overtuiging. 's Nachts verscheen er een geest in zijn kamer en zij smeekte hem de inwoners te sparen: "Pity poor Bradford". Daarop paste hij zijn bevel aan en liet hij zijn mannen alleen degenen doden die zich verzetten. Uiteindelijk zijn er hierdoor maar tien inwoners van Bradford omgebracht. Er is echter ook een theorie dat de Earl deze geest verzonnen had om bij zijn mannen niet over te komen als lafaard toen hij van gedachten veranderde.

Dag 7: Caerleon & The Newport Transporter Bridge

Caerleon is een dorp dicht bij Newport. Het heeft het best bewaarde amfitheater van Groot-Brittannië en de enige overblijfselen van een Romeinse militaire barak. Wij bezochten eerst het National Roman Legion Museum, waar veel Romeinse voorwerpen tentoongesteld zijn die in de buurt zijn gevonden. Daarna bekeken we de Romeinse badhuizen en het amfitheater. Toen reden we door naar Newport, waar we de Newport Transporter Bridge bekeken. Dit is de op een na grootste zweefbrug van de wereld en de grootste zweefbrug die nog gebruikt wordt. Personen en voertuigen worden met een gondel van de ene naar de andere oever gebracht. De brug werd gebouwd in 1902 en was bedoeld om de ijzerwerkers naar hun werk te brengen. Het voordeel van een zweefbrug ten opzichte van een gewone brug was dat deze het vaarverkeer zo min mogelijk hinderde. De totale lengte van de brug tussen de verankeringspunten is 471 meter en de lengte tussen de pijlers bedraagt 180 meter.

Dag 5: Carreg Cennen Castle & Llyn y Fan Fach

We besloten het vandaag wat meer in de regio te zoeken en kozen voor twee bezienswaardigheden in het Brecon Beacons National Park. De eerste op het lijstje was de ruïne Carreg Cennen Castle. In 2011 werd deze verkozen tot meest romantische ruïne van Wales en er vinden regelmatig bruiloften plaats. Op de plaats van het kasteel zijn menselijke resten gevonden die bewijzen dat er in de prehistorie al menselijke activiteit plaatsvond. Men vermoedt dat er in de IJzertijd op deze plaats een heuvelfort stond. Het kasteel is in 1197 gebouwd door Rhys ap Gruffydd, heerser van het koninkrijk
Deheubarth in Zuid Wales. In 1461 werd het kasteel vernietigd tijdens de Wars of the Roses om de troon van Engeland. De wandeling naar de ruïne is niet zo ver, misschien een kilometer. De ruïne is erg bijzonder, zeker omdat er een gang onder zit die naar een grot leidt.

Tweede op het lijstje stond Llyn y Fan Fach, het meer ten westen van The Black Mountain. Bij het meer hoort de legende van the lady of the lake. Een jonge man ziet een mooie vrouw verschijnen uit het meer. Hij vraagt haar of ze met hem wil trouwen en zij stemt toe, onder de voorwaarde dat hij haar niet drie keer zou slaan. De jonge man accepteert dit: ze gaan samen wonen en beginnen een gezinnetje en worden erg gelukkig. Helaas slaat de man zijn vrouw toch drie keer, onder andere omdat ze lacht tijdens een begrafenis en huilt tijdens een bruiloft en de vrouw houdt zich aan haar belofte en vertrekt terug naar het meer. Ze komt toch nog een aantal keer terug om haar zonen te helpen die uiteindelijk de Physicians of Myddfai zullen worden.
In totaal (heen en terug) was het een wandeling van zo'n 8 kilometer. Als we van tevoren hadden geweten dat het zo ver was, hadden we het waarschijnlijk niet gedaan, maar de uitzichten waren wel erg mooi. Bovendien was het heerlijk warm weer.

Dag 4: Big Pit National Coal Museum & Abergavenny Castle

Vandaag gingen we naar Big Pit National Coal Museum. Sinds 1983 is deze koolmijn al een museum. Daarvoor was het van 1880 tot 1980 een werkzame mijn. Tijdens de rondleiding werden we tot 120 meter onder de grond meegenomen. We kwamen veel te weten over het werk in de mijnen, dat ontzettend zwaar was. Ook leerden we dat kinderen al vanaf 6 jaar in de mijn gingen werken. Zij sleepten zware karren voort en openden de deuren zodat de trekpaarden erdoor konden. In de beginjaren van de mijn kregen de kinderen een fakkel mee. Als deze uitging zaten ze in het aardedonker, soms wel 12 uur lang. Ook de paarden hadden het er niet makkelijk. Die werkten vijftig weken in de mijn, om daarna slechts twee weken boven de grond door te mogen brengen. Doordat ze zo zelden het daglicht zagen waren deze paarden vaak blind. We kregen ook hun stallen te zien; heel indrukwekkend allemaal. In het museum kwamen we meer te weten over hoe de mijn de omringende dorpen beïnvloedde. Daarnaast waren er authentieke ruimtes vanbinnen te bekijken, zoals het badhuis (een van de weinige overgebleven) en de EHBO-ruimte.
Op de terugweg kwamen we door Abergavenny, waar we een klein kasteeltje tegenkwamen. Het museum dat bij dit kasteel hoorde stond geheel in het teken van de lokale geschiedenis. Er waren onder andere een traditioneel Welshe keuken en een schuilkelder uit de Tweede Wereldoorlog te bekijken. We raakten aan de praat met de lokale bewoners die werkten aan het museum en we kregen cake en thee aangeboden. Ondanks de regen een mooie dag!

Dag 3: Doctor Who Experience Cardiff

Vandaag hebben we een bezoek gebracht aan The Doctor Who Experience. Omdat veel van de opnames van Doctor Who gedaan worden in Cardiff, is dit natuurlijk de perfecte plaats. Veel Doctor Who fans maken naast hun bezoek aan het museum ook nog een bustoer door Cardiff langs alle plekken waar afleveringen van de serie zijn opgenomen. In het museum zijn de kostuums en props te vinden van het begin van de serie in 1963 tot nu. Daarnaast is er een attractie waarbij je zelf mee op avontuur kunt met de Doctor. Omdat ik zelf Doctor Who kijk, vond ik het erg leuk om al die personages en kostuums in het echt te zien.

We begonnen met de tentoonstelling, omdat 'The Interactive Experience' een soort begeleide tour was. Bij de tentoonstelling mocht er volop gefotografeerd worden (en dat heb ik dan ook gedaan ;)). De grootste Doctor Who collectie op aarde staat hier uitgestald, met onder andere alle kostuums van de Doctor vanaf 1963, drie volledige Tardis sets, tientallen monsters en vijanden en heel wat andere kostuums. Daarnaast is er informatie te vinden over de productie van de serie, van het ontwerpen tot de opnames. Al met al een ontzettend leuk dagje uit!

Beweeg over de foto's voor de beschrijving.

Dag 2: National Wool Museum & Brecon Beacons

Vandaag bezochten we het National Wool Museum in Dre-Fach Felindre. Het museum is gevestigd in de voormalige Cambrian Mills. Dit werd opgericht in 1902 om wollen kleding te produceren voor de mannen die werkzaam waren in de kool- en staalindustrie. In 1915 werkten er 100 mensen aan flanel voor militaire uniforms voor de Eerste Wereldoorlog. In 1919 brak er brand uit, met 20.000 pond aan schade als gevolg. De molen werd herbouwd, maar omdat de vraag naar wol langzaamaan afnam, moest de molen in 1965 verkocht worden, met nog maar 30 werknemers. Elf jaar later werd het museum geopend. Ik vond het erg interessant om iets te weten te komen over dit deel van de Welshe geschiedenis; een aanrader dus! Het is geen groot museum, maar je zult er ongeveer 2 uur over doen om alles te bekijken.
 's Avonds maakten we nog een rit door Brecon Beacons National Park. Daar kwamen we uit bij het bergmeer Llyn y Fan Fach (vertaling: meer van de kleine Beacon heuvel). De wandeling naar het meer duurt ongeveer een uur, dus daar gaan we later deze week nog een keer naar terug.

Dag 1: St Fagans National History Museum

Gisteren zijn we aangekomen op onze vakantiebestemming: Gwynfe in Carmarthenshire. Dit dorpje ligt in Brecon Beacons National Park in south Wales. Het kostte wel wat moeite om de vakantiewoning te vinden, maar het uitzicht is prachtig. We worden omringd door groene heuvels waar de schapen en paarden vrij grazen.
Het eerste uitstapje van onze vakantie was naar St Fagans National History Museum in Cardiff. Hier kun je de geschiedenis van het leven in Wales beleven meer dan veertig historische gebouwen. Trots van het museum is St Teilo's Church; dat in fasen gebouwd is tussen 1100 en 1520. Het kostte het museum 20 jaar om dit indrukwekkende bouwwerk steen voor steen te verplaatsen naar Cardiff. Het museum staat op de grond van het in 1580 gebouwde St Fagans Castle (zie foto), waarvan de tuinen ook prachtig zijn om te zien. Zelf vond ik het rijtje van zes huizen uit de periode 1805-1985 erg leuk om te zien.