ruïne te worden.
De oude kerk was oorspronkelijk rijk gedecoreerd, maar na de reformatie in de 16e eeuw werd alles wat sober. Veel schilderijen en meubelen werden uit de kerk gehaald, vanwege hun bijgelovige achtergrond. Maar niet alleen het kerkgebouw was onderhevig aan veranderingen; ook het uiterlijk van het kerkhof veranderde. Waar tot halverwege de 18e eeuw vaak bij inscripties op grafstenen verwezen werd naar het lichaam van de overledene en het lot van de ziel, werden die daarna wat persoonlijker en meer liefhebbend.
In de nieuwe kerk was helaas een begrafenis aan de gang toen we deze wilde bezichtigen. We
mochten wel naar binnen komen, maar dat hebben we maar niet gedaan. Het bezoek aan de oude kerk en het kerkhof was erg indrukwekkend. Op de drie kerkhoven liggen bij elkaar namelijk wel zo'n 2000 grafstenen, waarvan sommige dateren uit 1600. Heel bijzonder om te zien!